ملا نصرالدین از کوچه ای می گذشت، دو کودک را دید که بر سر کلاغی با هم نزاع می کردند و هر یک از آن ها یک بال کلاغ را گرفته به سوی خود می کشید و نزدیک بود حیوان را دو پاره نمایند. ملا جلو رفته بچّه ها را ملامت کرده و گفت: در میان کوچه خیلی زشت است با همدیگر دعوا کردن، علاوه بر این حیوان زبان بسته چه گناهی کرده که این طور او را عذاب می دهید، بچّه ها از میانجیگری او شاد شده، گفتند:شما به حرف ما گوش داده و رسیدگی کنید، هر چه شما بگویید قبول داریم.
اولی گفت:من ابتدا چشمم به کلاغ افتاده، دوستم را به دوش گرفتم تا او را گرفت. دیگری گفت: درست است من سوار دوش او شدم، ولی گرفتن کلاغ کار آسانی نبود، اگر دیگری جای من بود نمی توانست آن را بگیرد. حالا که زحمت کشیده ام، مرغ برای من است. ملا گفت: گوشت این کلاغ که خوردنی نیست تا آن را کشته بینتان تقسیم کنم، اگر کمی دیگر او را می کشیدید، می مرد و چیزی به شما عاید نمی شد، ولی برای این که هر دو شما از زحمت خودتان بی نصیب نباشید، من آن را از شما می خرم و به هر یک از آن ها یک درهم داد. آن ها هم گرفته با کمال شادی به راه افتادند. ملا هم کلاغ را آزاد کرد. ولی کلاغ بیچاره از بس رنج کشیده بود نتوانست خود را به سر درخت برساند و پریده در میان دو شاخ گاوی که در مزرعه ای نزدیک آن جا مشغول چریدن بود،نشست. ملا از دیدن این واقعه شاد شده و گفت: بارک الله شاهین عزیز من شکار دست آورده ای و بلافاصله رفته کلاغ را گرفته، گاو را هم پیشش انداخته به خانه برد،
صاحب گاو چون غروب برای بردن گاو آمده آن را نیافت، جست و جو کرده و فهمید که ملا او را برده، پس درب خانۀ ملا آمده با غضب تمام گفت: علت اینکه گاو مردم را به خانه ات می بری چیست؟ ملا با خونسردی تمام جواب داد: مقصود شما را نفهمیدم مگر نمی دانیدشکار همه جا آزاد و حلال است. امروز شاهین من رفته روی سر گاوی نشست و در حقیقت آن را شکار کرد در این صورت گاو مال من حلال شد، من هم آن را تصاحب کردم. تو اگر شکایتی داری برو به قاضی رجوع کن. آن شخص که اصرار به ملا بی فایده دید، نزد قاضی رفته موضوع را بیان نمود. قاضی فوراً ملا را خواست. ملا پس از ورود و ردّ تعارفات به قاضی فهمانید که در صورتی دعوا به نفع او تمام شود، چند کوزه روغن اعلا برای او خواهد فرستاد.
قاضی رشوه خوار از شنیدن این حرف به طمع افتاده، دعوا را طوری تلقی کرد که حق به سوی ملا باشد و به او گفت: با این بیان ملا ادّعای شما موردی ندارد و گاو حقّاً متعلّق به شماست. صاحب گاو مأیوس شده از نزد قاضی خارج شد و ملا به هم خانه رفته چند کوزه به خانۀ قاضی فرستاد. اتّفاقا شب قاضی مهمان داشت، دستور داد از روغن تازه شام بپزند ولی پس از باز کردن سر کوزه ها آن ها را مملو از گل و لای و لجن دیدند. قاضی که عصبانی شد، فورا ملا را احضار کرده گفت: چرا مرا مسخره کردی؟ ملا گفت: شما که شرع و قانون و انسانیت را مسخره کرده، حق ثابت و معلوم شخصی زا بدون هیچ عذر یا راهی بی جهت به من واگذار کردید، لیاقتتان همین روغن بود.
قاضی از او خواهش کرد که این مطلب را ندیده بگیرد. ملا هم عقب صاحب گاو فرستاده، گاو او را به او پس داد و گفت: خواستم بدانی قاضی شهر ما چگونه دین و انسانیت را مراعات می کند.

نقل است كه شيخ (ابوالحسن خرقاني) نماز همي ‌كرد. آواز مي‌شنود كه: هان ابوالحسن! خواهي كه آنچه از تو مي‌دانم با خلق بگويم و رسوايت سازم تا سنگسارت كنند؟
شيخ گفت: بار خدايا! خواهي آنچه از رحمت تو مي‌دانم و از كرم تو مي‌بينم با خلق بگويم تا ديگر هيچ كس سجودت نكند؟
آواز آمد: نه از تو، نه از من.

 * آرزو ریشۀ حیات ماست، اگرچه ریشه حیات ما را به تدریج می سوزاند، ولی همین ریشه مایۀ زندگی است.

 * آنچه آدمی را والا می کند مدت احساس های والا در اوست، نه شدت آن احساس ها.

 * آرامش مدام نیز کسل کننده است، گاهی طوفان هم لازم است.

هر کدام از آدم‌های همسن من کاره‌یی شده‌اند، من هم اول می‌خواستم ورزشکار بشوم، بعد به خاطر جثه‌ ضعیف و خیلی چیزهای دیگر نظرم عوض شد و خواستم بروم خارج، نشد. برای مدتی مغازه‌ ساعت‌سازی باز کردم، مغازه که نبود، بعدش هم سر و کار داشتن بیش از حد با زمان و تاریخ، داشت افسرده‌ام می‌کرد. برای خلاصی از افسردگی ‌شغلی، شدم عطر‌فروش. مغازه نزدم، فقط یک جعبه پر عطر داشتم و توی کوچه‌ها داد زدم: «عطر، عطرِ خالص، عطر تازه، عطر عطر.» سر و کارم بیشتر با خانمها بود. زنم را در یکی از آن روزهای عطرفروشی پیدا کردم، یکهو از خانه بیرون آمد و عاشق همدیگر شدیم.
وقتی پسرم به دنیا آمد زنم گفت که باید بروم سراغ کاری دیگر. می‌گفت خانمها عاشق این عطرها می‌شوند و تو هم قابل اعتماد نیستی. الان قهوه‌خانه دارم، با یک زن و دو تا بچه. پسر بزرگم تصمیم داشت ورزشکار بشود ولی به خاطر جثه‌ کوچک و خیلی چیزهای دیگر نظرش عوض شد و خواست به خارج برود، ولی رفت مغازه‌ ساعت‌سازی باز کرد، کسب و کارش که نبود. اما سر و کله ‌زدن با زمان و تاریخ داشت از پا درش می‌آورد. برای همین جعبه‌ قدیمی من را برداشت و شد عطرفروش.
الان توی کوچه‌ها به خانمها عطر قدیمی می‌فروشد و به بعضی‌ها کلی تخفیف می‌دهد. زنم می‌گوید درآمد ندارد، ولی من می‌دانم که او دارد دنبال زنش می‌گردد.

فرستنده: رضا علیپور

ارسطو مربی اسکندر بود، پس ار آن که کاملا او را تربیت کرد و تمامی علومی که لازم بود به او یاد داد، یک روز در مجلسی که جمعی از علما و حکما بودند، از اسکندر سوالاتی پرسیده شد. اسکندر هم به تمام آن سوالات جواب های درست داد. ولی ارسطو به جای تحسین و تشویق او را شدیدا توبیخ و سرزنش کرده و او را به جهل و نادانی نسبت داد.
اسکندر نوجوان از این عمل شدیداً ناراحت شد و از استاد خود رنجید. حضار مجلس از سرزنش های بی مورد و بی جای استاد تعجب کرده و در مقام اعتراض از او پرسیدند که: برای چه به جای تشویق این شاگرد ممتاز، با وی خشونت و ناسپاسی بر خورد کردی؟
ارسطو جواب داد: اسکندر کودکی است که در ناز و نعمت بزرگ شده است و درآینده ای نزدیک پادشاه خواهد شد. من خواستم مزه ظلم را به او بچشانم تا بفهمد که ظلم چه قدر تلخ و ناگوار است، تا وقتی که به پادشاهی رسید از ستم و بی انصافی و تضییع حقوق دیگران خود داری کند.

جنگجويي از استادش پرسيد: بهترين شمشيرزن کيست؟ استادش پاسخ داد: به دشت کنار صومعه برو. سنگي آنجاست. به آن سنگ توهين کن.
شاگرد گفت: اما چرا بايد اين کار را بکنم؟ سنگ پاسخ نمي دهد.
استاد گفت: خوب با شمشيرت به آن حمله کن.
شاگرد پاسخ داد: اين کار را هم نمي کنم. شمشيرم مي شکند. و اگر با دستهايم به آن حمله کنم، انگشتانم زخمي مي شوند و هيچ اثري روي سنگ نمي گذارند. من اين را نپرسيدم.من پرسیدم بهترين شمشيرزن کيست؟
استاد پاسخ داد: بهترين شمشيرزن، به آن سنگ مي ماند، بي آن که شمشيرش را از غلاف بيرون بکشد، نشان مي دهد که هيچ کس نمي تواند بر او غلبه کند...

دو بار در سال بين ماههاي فوريه و مارس آبهاي اقيانوس اطلس با آب رود آمازون در برزيل درهم مي‌آميزد و بزرگ‌ترين موج‌هاي روي زمين را به وجود مي‌آورد. اين پديده كه «پوروروكا» نام دارد به دليل مد اقيانوس مي‌باشد. اين اتفاق باعث مي‌شود كه موج‌هاي بزرگي ايجاد شوند، كه ارتفاع آنها گاهي به 12 فوت مي‌رسد و عمر بعضي موج‌ها به ندرت نيم ساعت به طول مي‌انجامد.
مردم اين منطقه مي‌گويند هر وقت موج پوروروكا مي‌آيد، از نيم ساعت قبل از رسيدن صداي مهيب آن به گوش مي‌رسد. اين موج آنقدر قدرتمند است كه مي‌تواند هر چيزي را كه سر راه آن است، ويران كند. موج «پوروروكا» براي موج‌سواران اهميت خاصي دارد. از سال 1999 تاكنون هر ساله مسابقه قهرماني موج سواري در شهر «سائودومينيگو» انجام مي‌شود.
ركورد موج‌سواري بر پوروروكا از آن يك موج‌سوار برزيلي به نام «پيكوروتا سالازار» است، كه در سال 2003 در طول 5/12 كيلومتر مدت 37 دقيقه بر روي آب پوروروكا ماند.

سه مورچه روي بيني مردي که زير آفتاب خوابيده بود، گرد هم آمدند و هر يك از آنها به رسم قبيلۀ خود اداي احترام کرد و سپس در همانجا ايستادند و سرگرم گفتگو شدند. نخستين مورچه گفت: زمين ناهمواري که اکنون روي آن ايستاده ايم لم يزرعترين زميني است که تا به حال از آن گذشته ام. در طور روز به دنبال يافتن دانه اي از هر نوعي که باشد سپري کردم اما موفق نشدم.
دومين مورچه گفت: بارها مردم قبيلۀ من دربارۀ سرزميني نرم و لم يزرع سخن گفتند و مي پندارم که ما اکنون در همان سرزمين هستيم. سومين مورچه سر خود را بلند کرد و گفت: دوستان! ما اکنون روي بيني مورچۀ بزرگ ايستاده ايم. اين همان مورچۀ بسيار توانا و قدرتمنداست. بدنش آنقدر بزرگ است که نمي توانيم آن را ببينيم و سايه اش آنقدر گسترده است که قادر نيستيم اندازه اش را بگيريم و صدايش آنقدر بلند است که از شنيدن آن عاجزيم. اين همان مورچه اي است که حضور لايتناهي اش در همه جا هست!
دو مورچۀ ديگر به خاطر اين سخن خنديدند اما در همان لحظه، مرد دستش را بلند کرد و بيني خود را خاراند. سه مورچه زير انگشتان او له شدند!

الکساندر دوما : در کنجکاوی همانقدر لذت نهفته است که در تمام خواستن های شدید. لذت دانستن و کنجکاوی آنقدر است که زندگی خیلی از کنجکاوان را به باد داده است.

آلبرت انیشتین : در سقوط افراد در چاه عشق، قانون جاذبه تقصیری ندارد.

امام على(علیه السلام): مؤمن شادمانى اش در صورت و اندوهش در دل است، سینه اى گشاده و نفسى فروتن دارد، بالانشینى را کراهت دارد، سکوتش طولانى و اوقاتش مشغول است، شاکر و شکیبا است.  

_{در بين تمامي مردم تنها عقل است كه به عدالت تقسيم شده زيرا همه فكر مي‌كنند به اندازه كافي عاقلند.}

در يكي از شبها، جشني در کاخ سلطنتي برپا شد. ناگهان مردي ناخوانده به همراه دعوت شدگان وارد قصر شد و دربرابر شاهزاده اداي احترام نمود. همگي با تعجب به او نگريستند زيرا يكي از چشمانش بيرون آمده بود و خون از آن جاري مي شد! شاهزاده از او پرسيد: چه اتفاقي براي تو افتاده است؟ مرد گفت: اي شاهزاده! من دزد نيستم و تاريكي چنين شبي را غنيمت شمردم و وارد يكي از مغازه هاي صرافي شدم. از ديوار بالا رفتم اما اشتباها از پنجرۀ ديگري وارد مغازۀ بافندگي شدم لذا با سرعت تصميم گرفتم تا بگريزم اما به سبب تاريكي بسيار، سوزن دستگاه بافندگي به يكي از چشمهايم اصابت کرد و آن را از حدقه بيرون آورد. اکنون نزد شما آمدم تا عدالت را اجرا کنيد و حق مرا از مرد بافنده بستانيد!
شاهزاده دستور داد تا مرد بافنده را احضار کنند و في الفور او را آوردند. لذا فرمان داد تا چشمان وي را از حدقه بيرون آورند! مرد بافند گفت: شاهزاده! به راستي که حكم عادلانه اي را صادر فرموديد اما من براي بافندگي به دو چشم نياز دارم تا بتوانم هر دو طرف لباس را ببينم. همسايه اي دارم که پينه دوزي مي کند و او مانند من دو چشم دارد اما براي پينه دوزي تنها به يك چشم نياز دارد. پس اگر مي خواهيد قانون را زير پا نگذاريد مي توانيد او را احضار کنيد تا يكي از چشمهايش را بيرون آوريد! آنگاه شاهزاده دستور داد تا مرد پينه دوز را احضار کنند و چون آمد، يكي از چشمهايش را در آوردند و اينگونه عدالت اجرا شد!

سارا هشت ساله بود که از صحبت پدرمادرش فهمید، برادرکوچکش سخت مریض است و پولی هم برای مداوای آن ندارند. پدر به تازگی کارش رااز دست داده بود و نمیتوانست هزینه جراحی پر خرج برادرش را بپردازد. سارا شنید که پدر آهسته به مادر گفت: فقط معجزه می تواند پسرمان را نجات دهد. سارا با ناراحتی به اتاقش رفت و از زیر تخت قلک کوچکش را درآورد. قلک را شکست. سکه ها رو رو تخت ریخت و آنها رو شمرد. فقط پنج دلار. بعد آهسته از در عقبی خارج شد و چند کوچه بالاتر، به داروخانه رفت. جلوی پیشخوان انتظار کشید تاداروساز به او توجه کند، ولی داروساز سرش به مشتریان گرم بود. بالاخره سارا حوصلش سررفت و سکه ها رو محکم رو شیشه پیشخوان ریخت.
داروساز جاخورد و گفت: چه میخواهی؟ دخترک جواب داد: برادرم خیلی مریضِه، می خوام معجزه بخرم. قیمتش چقدراست؟ دارو ساز با تعجب پرسید: چی بخری عزیزم!!؟ دخترک توضیح داد: برادرکوچکم چیزی در سرش رفته و بابام می گوید فقط معجزه میتواند او را نجات دهد. من هم میخواهم معجزه بخرم، قیمتش چقدر است. داروسازگفت: متاسفم دختر جان!!! ولی ما اینجا معجره نمی فروشیم. چشمان دخترک پر از اشک شد و گفت: شما رو به خدابرادرم خیلی مریضه ِو بابام پول ندارد. این همهء پول من است. من از کجا میتوانم معجزه بخرم؟؟؟؟
مردی که گوشه ایستاده بود و لباس تمیز و مرتبی داشت، ازدخترک پرسید: چقدر پول داری؟ دخترک پولها را کف دستش ریخت و به مرد نشان داد. مرد لبخندی زد وگفت: آه چه جالب!!! فکر میکنم این پول برای خرید معجزه کافی باشه. بعد به آرامی دست اورا گرفت و گفت: من میخوام برادر و والدینت را ببینم، فکر میکنم معجزهء برادرت پیش من باشه. آن مرد دکتر آرمسترانگ فوق تخصص مغز و اعصاب در شیکاگو بود.
فردای آن روز عمل جراحی روی مغز پسرک با موفقیت انجام شد و او از مرگ نجات یافت. پس از جراحی پدر نزد دکتر رفت و گفت: از شما متشکرم!! نجات پسرم یک معجزه واقعی بود،می خواهم بدانم بابت هزینه عمل جراحی چقدر باید پرداخت کنم؟ دکتر لبخندی زد و گفت: فقط 5 دلار!

جغدي روي كنگره هاي قديمي دنيا نشسته بود. زندگي را تماشا ميكرد. رفتن و ردپاي آن را. و آدمهايي را مي ديد كه به سنگ و ستون، به در و ديوار دل مي بندند. جغد اما مي دانست كه سنگ ها ترك مي خورند، ستون ها فرو مي ريزند، درها مي شكنند و ديوارها خراب مي شوند. او بارها و بارها تاجهاي شكسته، غرورهاي تكه پاره شده را لابلاي خاكروبه هاي كاخ دنيا ديده بود. او هميشه آوازهايي درباره دنيا و ناپايداري اش مي خواند و فكر مي كرد، شايد پرده هاي ضخيم دل آدمها، با اين آواز كمي بلرزد.
روزي كبوتري از آن حوالي رد مي شد، آواز جغد را كه شنيد، گفت: بهتر است سكوت كني و آواز نخواني. آدمها آوازت را دوست ندارند. غمگينشان مي كني. دوستت ندارند. مي گويند بديمني و بدشگون و جز خبر بد، چيزي نداري. قلب جغد پير شكست و ديگر آواز نخواند. سكوت او آسمان را افسرده كرد. آن وقت خدا به جغد گفت: آوازخوان كنگره هاي خاكي من! پس چرا ديگر آواز نمي خواني؟ دل آسمانم گرفته است. جغد گفت: خدايا! آدمهايت مرا و آوازهايم را دوست ندارند.
خدا گفت: آوازهاي تو بوي دل كندن مي دهد و آدمها عاشق دل بسته اند. دل بستن به هر چيز كوچك و هر چيز بزرگ. تو مرغ تماشا و انديشه اي! و آن كه مي بيند و مي انديشد، به هيچ چيز دل نمي بندد. دل نبستن سخت ترين و قشنگ ترين كار دنياست. اما تو بخوان و هميشه بخوان كه آواز تو حقيقت است و طعم حقيقت تلخ.
جغد به خاطر خدا باز هم بر كنگره هاي دنيا مي خواند و آن كس كه مي فهمد، مي داند آواز او پيغام خداست.

نويسنده: عرفان نظرآهاري

پسر بچه 9 ساله ای تصمیم گرفت تا جودو یاد بگیرد. پسر دست چپش را در یک حادثه از دست داده بود، ولی جودو را خیلی دوست داشت. به همین دلیل پدرش او را نزد استاد جودوی ژاپنی معروفی برد و از او خواست تا به پسرش تعلیم دهد. استاد قبول کرد و شروع کرد به تعلیم. سه ماه گذشت، پسر نمیدانست چرا استاد در این مدت فقط یک فن را به او یاد می دهد. یک روز نزد استاد رفت و پس از ادای احترام گفت: "استاد چرا به من فنون بیشتری یاد نمی دهید؟" استاد لبخندی زد و جواب داد: "همین یک حرکت برای تو کافی است." پسر جوابی نداد، ولی باز به تمرینش ادامه داد.
 چند ماه بعد استاد پسر را به اولین مسابقه برد. پسر در اولین مسابقه برنده شد. پدر و مادرش که مسابقه او را می دیدند، به شدت تشویقش کردند. پسر در دور دوم و سوم هم برنده شد، تا به مرحله نهایی رسید. حریف او یک پسر قوی هیکل بود که همه را با یک ضربه شکست داده بود. پسر می ترسید که با او رو به رو شود، ولی استاد به او اطمینان داد که حتماً موفق خواهد شد. مسابقه شروع شد و حریف یک ضربه محکم به پسر زد. پسر به زمین افتاد و از درد به خود پیچید. داوردستور به قطع مسابقه داد، ولی استاد مخالفت کرد و گفت: "نه، مسابقه باید ادامه یابد!!" پس از اینکه دو حریف باز رو در روی هم قرار گرفتند و مبارزه آغاز شد، در یک لحظه حریف اشتباهی کرد و پسر با قدرت او را به زمین کوبید و برنده شد!
همه سالن پسر را تشویق می کردند و پدر و مادرش از شوق، اشک می ریختند. بعد از پایان مسابقه پسر نزد استاد رفت و با تعجب پرسید: "استاد، من چگونه حریف قدرتمندم را شکست دادم؟"
استاد با خونسردی گفت: "ضعف تو باعث پیروزیت شد! وقتی تو آن فن همیشگی رابا قدرت روی حریف انجام دادی، تنها دفاع حریفت این بود که دست چپ تو را بگیرد، درحالی که تو دست چپ نداشتی!"

ملا نصرالدین هميشه از دست اذيت هاي دو زن خود در عذاب و ناراحتي به سر مي برد. روزي براي جلب محبت و آسودگي از دست آنها،  دو عدد گردن بند خريد و هر كدام را به يكي از آن ها داد و سفارش كرد ديگري نفهمد.
پس از چند روز باز زن ها تصميم گرفتند، او را وادار سازند كه اقرار كند به كدام يك بيشتر محبت دارد.
ملا كه مي دانست آن ها قضيه گردن بند را به همديگر نگفته اند، فكري به خاطرش رسيد و گفت: من به آن كسي كه گردن بند داده ام، بيشتر علاقمندم. با اين جواب هر دو راضي و خوشحال شدند، زيرا هر يك خيال مي كرد كه تنها خودش گردن بند را از ملا گرفته است!!!

روزي بهلول در قبرستان بغداد كله هاي مرده ها را تكان مي داد، گاهي پر از خاك مي كرد و سپس خالي مي نمود.
شخصي از او پرسيد: بهلول! با اين "سر هاي مردگان" چه مي كني؟
گفت: مي خواهم ثروتمندان را از فقيران و حاكمان را از زير دستان جدا كنم، لكن مي بينم همه يكسان هستند.
 
به گورسـتان گـذر كردم صـباحي              شنيدم ناله و افغان و آهي
شنيدم كله اي با خاك مي گفت             كه اين دنيا، نمي ارزد به كاهي

* آيا ميدانستي هر عنكبوت تار ويژه خود را دارد و هيچگاه تارهاي آنها به هم شبيه نيستند.
* آيا ميدانستي که اگر در يك سال هيچ يك از نسلهاي يك جفت مگس نر و ماده از بين نروند، حجم مگسهاي متولد شده با حجم كره زمين برابر ميشود.
* آيا ميدانستي که رودي در كامبوج شش ماه سال از شمال به جنوب و شش ماه ديگر سال از جنوب به شمال جريان دارد.
* آيا ميدانستي که طول قد هر انسان سالم، برابر هشت وجب دست خود اوست.
* آيا ميدانستي که سريع ترين عضله بدن انسان زبان است.
* آيا ميدانستي که شبكه چشم 135 ميليون سلول احساس دارد كه مسووليت گرفتن تصاوير و تشخيص رنگها را بر عهده دارد.
* آيا ميدانستي که بدن انسان پنجاه هزار كيلومتر رشته عصبي دارد.
* آيا ميدانستي که در برج ايفل دو ميليون و نيم پيچ به كار رفته است.
* آيا ميدانستي طول رگهاي بدن انسان پانصد و شصت هزار كيلومتر است.
* آيا ميدانستي که هشت پا با وجود داشتن بدني بزرگ، ميتواند از سوراخي به قطر پنج سانتيمتر عبور كند.
* آيا ميدانستي که تنها موجودي كه ميتواند به پشت بخوابد، انسان است.
* آيا ميدانستي چشم سالم انسان ميتواند ده ميليون رنگ را مختلف را ببيند و آنها را از يکديگر تميز دهد.